-

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

मी आणि मुंबई मराठी पत्रकार संघ

-
इमेज
                 ....  आणि   मी मुंबई मराठी पत्रकार संघात पोहचलो.                    मे कि जून नेमकं आठवत नाही , परंतु त्याच महिन्यांच्या  दरम्यान १९९७ सालची ही गोष्ट.  एम.ए. इंग्रजी ची परीक्षा पुण्याच्या वाडिया कॉलेजमधून दिल्यानंतर पुढे नक्की काय करायचं, कुठे जायचं हा एक मनातल्या मनात छळणारा प्रश्न होता. वडील पोस्टात पॅॅकर म्हणून पंचवीस वर्ष सेवा करून १९९५  ला निवृत्त झाले होते. त्याकाळी केंद्र सरकारी कर्मचार्यांना जेमतेम घर चालेल इतकाच पगार असायचा. त्या तुलनेत पेन्शन तर निम्म्याहून कमी मिळायची. वडीलांना सुमारे सतराशे रुपये मिळत होती. त्यात मागून शिकत येणारा धाकटा  भाऊ अविनाश , मी, आई, दीड एकर शेती अस छोट कुटुंब अत्यल्प पैशातही आनंदाने चालत होत. त्या आधी पाच वर्षांपूर्वी थोरली बहिण ज्योत्स्नाचा विवाह झाला होता. तिच्या लग्नासाठी घेतलेले कर्ज कसेबसे फिटत आले होते. नेवाशाच्या छोट्याशा खरवंडी नामक गावातून आलेला मी ,१९९३ला बारावी नंतर शिक्षणासाठी घर सोडलेलं. वडिलोप...
अधिक वाचा

तिन्ही सांजेला कविता

-
इमेज
 *तिन्ही सांजेला*      खूप खूप आठवण येते तुझी तिन्ही सांजेला... मावळतीचा सूर्य घेऊन जातो आणखी एक ओसाड दिवस  असेच सरलेत महिनोन्महिने क्षितिज रिकामं रिकामं होतं  निळ्याशार पाण्याच्या लाटा किनाऱ्यावर येतात जातात मी निमुटपणे मागे फिरतो हाताची पाठमोरी घडी घालून रिकाम्या हाताने....... मनाची तेलवात जळत राहते काळजाचा कोनाडा तेवत मंद कुठलासा सूर ऐकू येतो रोज सतारीचा कधी वेणूचा असतो तो मी आपला चष्मा चिमटीत धरून उगाचच वर नजर टाकतो हळवी इथेच कुठतरी तूही असशील म्हणत  मला न्याहाळत कावरीबावरी अगदी माझ्यासारखीच... चंद्र चांदणे मोजून झालेत रात्रीच्या रात्री गारद झाल्यात मी पुन्हा किनारा गाठतो तोच एका निर्जन खडकावर आशेने तू धडक येशील असशील तिथून  ठरल्या वेळी गजरा माळून चाहूल लागते, ओठ रुंदावत मी मागे वळून नाही बघत... पण खांद्यांवर श्वास हलतात तिन्ही सांजेला रोज...रोज... तुझाच... जयवंत
अधिक वाचा

करीयरची सप्तपदी

-
इमेज
                                                              करिअरची सप्तपदी               ' सप्तपदी ' या शब्दालाच एक सोहळ्याच आणि बांधिलकीचे वलय प्राप्त झालं आहे. यातील सप्त म्हणजे सात आणि पदी म्हणजे पाऊले.  मे महिन्यात तस म्हटलं तर लग्न सराई असते. जिकडे धुमधडाक्यात लग्नाचे बार  उडवून दिले जातात. बोहल्यावर चढलेले नवरा नवरी आपल्या सुखी आणि समृध्द जीवनाची सुरुवात करताना  इष्ट मित्रांच्या साक्षीने एकमेकांचा स्वीकार करताना आणा भाका घेतात. अग्निहोत्राच्या भोवती पुढे नवरा मागे नवरी सात फेरे पूर्ण करतात. त्या पाठोपाठ पाटावरच्या सुपारीला नववधू अंगठ्याने बाजूला सरकवत सात वचने देते. तेही सात जन्माच्या अखंड साथ निभावण्याचे. हा विधी सगळ्यांनीच अगदी लहानपणापासून पाहिलेला आहे. याच सप्तपदीने आपल्या आयुष्यातील एक मोठे स्थित्यंतर होणे अपेक्षित असते कारण आपल्या तरुणाईच्या भाषेत ती एक कमिटमेंट ...
अधिक वाचा